Przeniesienie akcji gry Assassin's Creed 2 do Włoch i okresu, w którym królował humanizm, wiąże się nie tylko ze zmianą lokacji, ale i z położeniem większego nacisku na postacie oraz wątek fabularny. Głównego bohatera gry, Ezio Auditore, poznajemy jako młodego zawadiakę, który bardzo prędko musi dorosnąć do roli obrońcy prywatnej rodziny i przeistoczyć się w szukającego zemsty zabójcę. Opowieść zaserwowana w grze Assassin’s Creed II nie jest może majstersztykiem, ale na pewno spodoba się fanom pierwowzoru tej gry. Dużo tu podsłuchiwania rozmów, poszukiwania tropów, zwrotów akcji, zdrad i historycznych postaci. Wystarczy powiedzieć, że w gadżety uzbraja nas Leonardo da Vinci, a jednym z przeciwników jest kontrowersyjny kandydat na papieża - Rodrigo Borgia.

http://www.katalog.ac-food.pl/e/Strategiczne-gry-komputerowe,5533

data: 20-07-2010 | szczegóły

Przeniesienie akcji gry Assassin's Creed 2 do Włoch i okresu, w którym królował humanizm, wiąże się nie tylko ze zmianą lokacji, ale i z położeniem większego nacisku na postacie oraz wątek fabularny. Głównego bohatera gry, Ezio Auditore, poznajemy jako młodego zawadiakę, który bardzo szybko musi dorosnąć do roli obrońcy osobistej rodziny i przeistoczyć się w szukającego zemsty zabójcę. Opowieść zaserwowana w grze Assassin’s Creed II nie jest może majstersztykiem, ale na pewno spodoba się fanom pierwowzoru tej gry. Dużo tu podsłuchiwania rozmów, wyszukiwania tropów, zwrotów akcji, zdrad i historycznych postaci. Wystarczy powiedzieć, że w gadżety uzbraja nas Leonardo da Vinci, a jednym z przeciwników jest kontrowersyjny kandydat na papieża - Rodrigo Borgia.

http://www.pokerzone.waw.pl/e/Klasyka-gier-komputerowych,10153

data: 27-07-2010 | szczegóły

Przeniesienie akcji gry Assassin's Creed 2 do Włoch i okresu, w którym królował humanizm, wiąże się nie tylko ze zmianą lokacji, ale i z położeniem większego nacisku na postacie oraz wątek fabularny. Głównego bohatera gry, Ezio Auditore, poznajemy jako młodego zawadiakę, który bardzo szybko musi dorosnąć do roli obrońcy własnej rodziny i przeistoczyć się w szukającego zemsty zabójcę. Opowieść zaserwowana w grze Assassin’s Creed II nie jest może majstersztykiem, ale na pewno spodoba się fanom pierwowzoru tej gry. Dużo tu podsłuchiwania rozmów, poszukiwania tropów, zwrotów akcji, zdrad i historycznych postaci. Wystarczy powiedzieć, że w gadżety uzbraja nas Leonardo da Vinci, a jednym z przeciwników jest kontrowersyjny kandydat na papieża - Rodrigo Borgia.

http://precle.bluup.info/klasyka-gier-komputerowych-2010,05,27.html

data: 15-08-2010 | szczegóły

Klasyczną grę fabularną można porównać do teatru improwizacji, w którym osoba prowadząca (najczęściej zwana Mistrzem Gry) odgrywa rolę autora scenariusza, reżysera, narratora i zazwyczaj aktora ról postaci drugoplanowych - gracze natomiast są aktorami pierwszoplanowymi, jednakże nieznającymi scenariusza i zmuszonymi improwizować i reagować na sytuacje, jakie stawia przed nimi Mistrz Gry. Cała rozgrywka toczy się nieomalże tylko w oparciu o słowne opisy, zdarza się, że wspomagane muzyką albo taktyczną planszą - Mistrz Gry opisuje graczom ich otoczenie i akcje wykonywane przez bohaterów niezależnych, gracze natomiast opisują czynności wykonywane przez ich postaci. Do procedur Mistrza Gry należy także (w wielu sytuacjach wspomagana ustalonymi regułami) decyzja, które akcje podejmowane poprzez graczy osiągną zamierzone efekty, a które nie. Stopień dozwolonej identyfikacji między graczami a odgrywanymi poprzez nich postaciami - wypowiadanie się w pierwszej osobie, wykorzystanie rekwizytów, kontakt fizyczny z pozostałymi graczami - jest kwestią umowną i zależy wyłącznie od stopnia immersji (zanurzenia) graczy w opisywany świat gry.

http://www.francescocolica.info/a/Czym-sa-gry-RPG,206

data: 30-12-2009 | szczegóły

Klasyczną grę fabularną można porównać do teatru improwizacji, w którym osoba prowadząca (zazwyczaj zwana Mistrzem Gry) odgrywa rolę autora scenariusza, reżysera, narratora i zazwyczaj aktora ról postaci drugoplanowych - gracze natomiast są aktorami pierwszoplanowymi, jednakże nieznającymi scenariusza i zmuszonymi improwizować i reagować na sytuacje, jakie stawia przed nimi Mistrz Gry. Cała rozgrywka toczy się niemalże jedynie w oparciu o słowne opisy, czasem wspomagane muzyką lub taktyczną planszą - Mistrz Gry opisuje graczom ich otoczenie i akcje wykonywane przez bohaterów niezależnych, gracze natomiast opisują czynności wykonywane przez ich postaci. Do funkcji Mistrza Gry należy też (w bardzo wielu sytuacjach wspomagana ustalonymi regułami) decyzja, które akcje podejmowane przez graczy osiągną zamierzone efekty, a które nie. Etap dozwolonej identyfikacji między graczami a odgrywanymi poprzez nich postaciami - wypowiadanie się w pierwszej osobie, wykorzystanie rekwizytów, kontakt fizyczny z pozostałymi graczami - jest kwestią umowną i zależy wyłącznie od stopnia immersji (zanurzenia) graczy w opisywany świat gry.

http://newnia.info/

data: 23-04-2010 | szczegóły

Klasyczną grę fabularną można porównać do teatru improwizacji, w którym osoba prowadząca (przeważnie zwana Mistrzem Gry) odgrywa rolę autora scenariusza, reżysera, narratora i w wielu przypadkach aktora ról postaci drugoplanowych - gracze natomiast są aktorami pierwszoplanowymi, jednakże nieznającymi scenariusza i zmuszonymi improwizować i reagować na sytuacje, jakie stawia przed nimi Mistrz Gry. Cała rozgrywka toczy się prawie że tylko w oparciu o słowne opisy, w pewnych sytuacjach wspomagane muzyką albo taktyczną planszą - Mistrz Gry opisuje graczom ich otoczenie i akcje wykonywane przez bohaterów niezależnych, gracze natomiast opisują czynności wykonywane przez ich postaci. Do zadań Mistrza Gry należy też (bardzo często wspomagana ustalonymi regułami) decyzja, które akcje podejmowane przez graczy osiągną zamierzone efekty, a które nie. Odcinek dozwolonej identyfikacji między graczami a odgrywanymi przez nich postaciami - wypowiadanie się w pierwszej osobie, wykorzystanie rekwizytów, kontakt fizyczny z pozostałymi graczami - jest kwestią umowną i zależy wyłącznie od stopnia immersji (zanurzenia) graczy w opisywany świat gry.

http://tinybb.info/

data: 14-05-2010 | szczegóły

Klasyczną grę fabularną można porównać do teatru improwizacji, w którym osoba prowadząca (bardzo często zwana Mistrzem Gry) odgrywa rolę autora scenariusza, reżysera, narratora i w ogromnej liczbie przypadków aktora ról postaci drugoplanowych - gracze natomiast są aktorami pierwszoplanowymi, jednakże nieznającymi scenariusza i zmuszonymi improwizować i reagować na sytuacje, jakie stawia przed nimi Mistrz Gry. Cała rozgrywka toczy się niemalże wyłącznie w oparciu o słowne opisy, w pewnych sytuacjach wspomagane muzyką lub taktyczną planszą - Mistrz Gry opisuje graczom ich otoczenie i akcje wykonywane przez bohaterów niezależnych, gracze natomiast opisują czynności wykonywane przez ich postaci. Do zadań Mistrza Gry należy również (zazwyczaj wspomagana ustalonymi regułami) decyzja, które akcje podejmowane poprzez graczy osiągną zamierzone efekty, a które nie. Odcinek dozwolonej identyfikacji między graczami a odgrywanymi przez nich postaciami - wypowiadanie się w pierwszej osobie, wykorzystanie rekwizytów, kontakt fizyczny z pozostałymi graczami - jest kwestią umowną i zależy wyłącznie od stopnia immersji (zanurzenia) graczy w opisywany świat gry.

http://lastinn.net/

data: 18-05-2010 | szczegóły

Klasyczną grę fabularną można porównać do teatru improwizacji, w którym osoba prowadząca (w bardzo wielu przypadkach zwana Mistrzem Gry) odgrywa rolę autora scenariusza, reżysera, narratora i w większości przypadków aktora ról postaci drugoplanowych - gracze natomiast są aktorami pierwszoplanowymi, jednakże nieznającymi scenariusza i zmuszonymi improwizować i reagować na sytuacje, jakie stawia przed nimi Mistrz Gry. Cała rozgrywka toczy się omal jedynie w oparciu o słowne opisy, czasem wspomagane muzyką albo taktyczną planszą - Mistrz Gry opisuje graczom ich otoczenie i akcje wykonywane przez bohaterów niezależnych, gracze natomiast opisują czynności wykonywane przez ich postaci. Do procedur Mistrza Gry należy również (w wielu sytuacjach wspomagana ustalonymi regułami) decyzja, które akcje podejmowane poprzez graczy osiągną zamierzone efekty, a które nie. Stopień dozwolonej identyfikacji między graczami a odgrywanymi przez nich postaciami - wypowiadanie się w pierwszej osobie, wykorzystanie rekwizytów, kontakt fizyczny z pozostałymi graczami - jest kwestią umowną i zależy wyłącznie od stopnia immersji (zanurzenia) graczy w opisywany świat gry.

http://smallbb.info/

data: 20-05-2010 | szczegóły

Java cener to popularne w sieci, forum dyskusyjne na którym znajdziesz tysiące gier na twój telefon komórkowy. W swoich zasobach posiadamy gry java, gry i aplikacje na symbiana, filmy 3gp, ebooki, dzwoniki, tapety i motywy do popularnych modeli telefonów komórkowych. Na forum, oprócz pobierania softu, możesz także podyskutować na tematy telefonów GSM i nie tylko.

http://www.javacenter.pl/

data: 25-05-2009 | szczegóły

Ze stuprocentową pewnością komórki dziś są urządzeniem, bez którego nie dalibyśmy rady się obejść. Dzień w dzień powstaje całe mnóstwo nowych funkcji i rzeczy na nasze telefony. Rozchwytywane są chociażby systemy gps, czy także gry na telefon. Jeszcze parę lat temu trudno wręcz było wyobrazić sobie, że na takim urządzeniu będzie się dało bez problemu grać w gry na telefon.Ażeby pograć ciut w gry java na komórce, wystarczy poszukać w internecie stron internetowych, gdzie możemy pobrać programy java na nasz telefon. Instalacja jest bardzo prosta, wystarczy mieć zwyczajnie dobrze skonfigurowane ustawienia WAP w telefonie.Pomiędzy tych wszystkich gier możemy faktycznie nieźle przebierać. Coraz więcej programów wzorowanych jest także na realnych grach komputerowych, a przykładem ma możliwość być chociażby modna wśród większości maniaków gier komputerowych gra Quake. W szkole, tramwaju, czy autobusie - wszędzie gdzie się tylko nudzimy, wystarczy wyjąć nasz telefon i uruchomić ulubioną gierkę.

http://www.marcin.lampard.lapy.pl/?tag=gry-na-komorke

data: 01-12-2009 | szczegóły